Sąsiedzka inicjatywa w celu zachowania zagrożonego wycinką dębu szypułkowego na terenie osiedla Sady Żoliborskie poprzez przekształcenie podwórka na którym rośnie drzewo w ogród biocenotyczny — siedlisko dla ptaków, nietoperzy, owadów saproksylicznych i innych organizmów. 

Projekt zakładał pozostawienie zabezpieczonego pnia jako centralnego elementu założenia, wykorzystanie pociętych konarów i zrębków jako magazynu biomasy i wilgoci oraz posadzenie młodego dębu jako następcy starego drzewa. 

Realizacja objęła rozłożenie kłód, ściółkowanie zrębką, wygrodzenie terenu oraz spontaniczną regenerację roślinności uzupełnianą sadzonkami rodzimych gatunków typowych dla leśnego runa. 

Pas zieleni oddzielającej plac zabaw od ciągów komunikacyjnych zaprojektowany jako ogród użytkowo-edukacyjny rozwija ogrodniczy charakter miejsca, wprowadzając rośliny jadalne, krzewy owocowe, zioła i byliny użytkowe. Przyjazne dzieciom nasadzenia jako element codziennego kontaktu z uprawą i przyrodą. 

W 2024 zaczęliśmy użyźniać piaszczysto-gliniastą ziemię wymieszaną z gruzem na małym fragmencie naszego osiedla, między Broniewskiego 22A i 24A. Jest to trudny teren: suchy, nieurodzajny grunt z lekkim nachyleniem, w cieniu pod drzewami. Do tej pory pozostawała tam goła gleba, a marzyliśmy o posadzeniu tam bylin. Założyliśmy testową rabatę, którą we współpracy z Administracją osiedla nawieźliśmy miejskim kompostem. Eksperymentowaliśmy z nawozami naturalnymi dopuszczonymi do użytku dla gospodarstw ekologicznych. Użyźnioną glebę przykryliśmy grubą warstwą naturalnej ściółki z lokalnych materiałów: liści grabionych z osiedla, zrębki z gałęzi po pracach pielęgnacyjnych i siana po koszeniu trawników. Posadziliśmy cieniolubne byliny. Projekt okazał się całkiem udany, więc zwiększyliśmy powierzchnię rabat i wciąż planujemy nowe. Zasadziliśmy tysiące cebulek kwiatowych, wydzieliliśmy miejsce na niewielką łąkę kwietną, na bieżąco dodajemy nowe byliny. Jest dla nas bardzo ważne, aby rabaty prowadzić z użyciem metod permakulturowych: wykorzystwać lokalne zasoby, minimalizować negatywny wpływ na środowisko, oszczędzać wodę i materiały.

Projekt zrealizowany na osiedlu Żoliborz III - powierzchnia ok 30 m2 otoczona płotkami z wikliny, na której przez cały sezon gromadzone były liście grabione przez administrację osiedla. Gruba warstwa liści, zrębki i siana kompostuje się i zamienia w żyzny humus do wykorzystania na okolicznych rabatach. W ten sposób, zgodnie z naszą filozofią wykorzystania lokalnych zasobów i współpracy z przyrodą, wspomagamy spółdzielnię w oszczędzaniu na kosztach kupowania ziemi ogrodowej i nawozów. Ma to także wymiar ekologiczny: zasób konieczny do pielęgnacji roślin, czyli żyzna ziemia, powstaje na miejscu bez konieczności dalekiego transportu i niszczenia środowiska naturalnego przy wydobyciu torfu. Utworzyliśmy też kilka małych "mobilnych" glebariów - kiedy utworzy się w nich humus, po prostu przekopiemy go na miejscu z ziemią, posadzimy rośliny, a płotki przeniesiemy w inne miejsce, aby powstało kolejne glebarium. Z radością zauważyliśmy, że pomysł osiedlowych glebariów przyjął się i nasza administracja założyła kilka własnych.

Dwie edycje warsztatów z tworzenia kul kwietnych, zorganizowane lokalnie dla naszych sąsiadów. Wykorzystaliśmy glinę pozostałą po remoncie chodnika, oraz nasiona rozmaitych gatunków rodzimych roślin łąkowych. Warsztaty cieszyły się zainteresowaniem lokalnej społeczności, także dzieci. Gotowe kule rozrzuciliśmy na terenie osiedla, wzbogacając glebowy bank nasion, a część rozdaliśmy sąsiadom. Wykorzystaliśmy zajęcia jako możliwość edukacji mieszkańców na temat gatunków rodzimych oraz inwazyjnych gatunków obcych.

Projekt zgłoszony do warszawskiego budżetu partycypacyjnego, zakładających stworzenie dwóch ogólnodostępnych sadów owocowych na Żoliborzu. Projekt połączyły funkcję przyrodniczą, użytkową i społeczną: sadzone drzewa owocowe wzbogaciły przestrzeń wspólną, dostarczając mieszkańcom owoców oraz stworzyły nowe nieformalne miejsca spotkań i życia sąsiedzkiego. 

Zorganizowaliśmy spacer po terenie "Górek" przy ul. Tołwińskiego. Przeowdnikiem po terenie był Karol Szurdak, który z entuzjazmem i profesjonalnie przedstawił uczestnikom fascynującą florę Górek. Okazało się, że bogactwo gatunków w tym miejscu pozwoliło nam na odbycie całego spaceru właśnie po Górkach. Uczestnicy dowiedzieli się, które z "chaszczów" mijanych na co dzień są jadalne (i całkiem smaczne), jakie funkcje w tradycyjnym zielarstwie, kuchni i ludowych wierzeniach pełniły poszczególne rośliny.

Ogród społecznościowy przy Domu Kultury Dorożkarnia, zaprojektowany jako ogólnodostępna przestrzeń sąsiedzka łącząca funkcje przyrodnicze, edukacyjne i użytkowe. Założenie obejmuje nasadzenia dla zapylaczy, rośliny jadalne, drzewa i krzewy owocowe oraz rozwiązania wykorzystujące materiały pozyskane na miejscu. Mój udział obejmował projekt ogrodu oraz jego realizację. 

Miejska farma społeczna rozwijana na terenie dawnych ogródków działkowych na Siekierkach, łącząca agroekologiczne uprawy, edukację ekologiczną, działania wspólnotowe i ochronę dzikiej przyrody. Projekt testuje model miejskiego agriparku — przestrzeni produkcji żywności, spotkań, regeneracji krajobrazu i budowania relacji między ludźmi a środowiskiem. Mieliśmy swój wkład w rozwijanie idei farmy, współtworzenie projektu zagospodarowania przestrzeni, zakładanie stref upraw oraz realizację infrastruktury ogrodniczej i użytkowej. 

Ogród społecznościowy na Osiedlu Jazdów, łączący miejskie ogrodnictwo, edukację ekologiczną i działania wspólnotowe. Projekt rozwijał model oddolnie tworzonej przestrzeni uprawy, spotkań i eksperymentów z miejską infrastrukturą ogrodową. Braliśmy udział w zakładaniu ogrodu, projektowaniu i budowę elementów infrastruktury, w tym szklarni, pawilonu i różnych elementów wyposażenia ogrodu. 

Wsparcie przy pracach realizacyjnych, w tym projekt i nadzór nad wykonaniem skrzyń na uprawy kwiatów, warzyw i ziół. Przedsięwzięcie połączyło sztukę, praktykę ogrodniczą i społeczne użytkowanie przestrzeni różnych instytucji kultury w tym Muzeum Rzeźby w Królikarni.